mood powinnien mowic wszystko.

Cierpie na suchote inspiracyjna.
I inwalidztwo umiejetnosciowe.

i skrajne osamotnienie,
ale to tylko dlatego, bo sama chyba sie modle zeby zostac sama z myslami.

Tesknie za przyjaciolka, z ktora zawsze moglam porozmawiac, i ktorej juz nie zobacze.
i to poki co przeslania wszystko inne, co dzieje sie wokol mnie.

wiec samo w sobie to oznacza ze raczej nic nowego w najbliszym czasie nie dodam.
i to chyba byloby na tyle.

Dosc wyzynania sobie sil w imie czegos, co nie ma racji bytu.
Dosc tracenia nerwow, na cos, czego i tak sie nie da zmienic.
Wiec pora pogodzic sie z tym co minelo i co juz nigdy, przenigdy nie wroci.
juz czas

i to jest to, czym obecnie sie zajmuje.

pozdrowienia dla wszystkich, co mimo wszystko tu zagladali od czasu do czasu.